Дыялогі з Богам (зборнік) (Валянцiн Акудовiч); Электронная книгарня, 2012

Цяжка быць дурнейшым за самога сябе, але суседзi мяне пераканалi: - Iнакш з цябе пiсьменнiка не атрымаецца. I сапра ды. Ужо наступнае мае апавяданне без анiводнай за вагi прынялi часопiс i нават ухвалiлi: - Ну вось, нарэшце вы знайшлi сябе! А суседзi зно: - Дурня друкуюць пры жыццi, а вар'ята i пасля смерцi. Я пазычы пугу i цяпер шторанак выганяю аблокi на пашу. З пугаю на плячы я пiльную далягляд, каб якая хмарка не вылузнула за небакрай. А ноччу, калi людзi i аблокi паснуць, я запальваю газнiчку i, падхапi шы матыля на гусiнае перка, сягаю мроi. Аднак i там, лунаючы, я нiколi не забываюся на межы дазволенага апошнiмi пастановамi раду. Яшчэ на падысподзе небяспекi я абрываю матылю крылы, бо дырэктар выдавецтва мусiць быць пэ ны, што ад майго розуму яму не прыбудзе лiшняга клопату. Вось чаму мне вельмi не падабаецца, калi сей-той на весцы кажа: бачыш, якi разумны Васiля сын. Мы з паперай за хле ходзiм, а ен з яе грошы робiць. 2-е выданне, выпра ленае i дапо ненае.

Смотри также о книге.