Arsız Hayat (Aysel Karaca); Автор

Aysel Karaca ilk romanı ile edit?r, dergici, ?yk? yazarı kimliklerine bir yenisini ekliyor. Yazarın zengin edebi birikiminin yansımalarını g?rd?ğ?m?z roman, bizi insan doğasının karanlık ve aydınlık y?nlerinde heyecanlı bir yolculuğa ?ıkarıyor. Bir a?ıdan yedi ?l?mc?l g?nahtan biri olan şehvetin yol a?tığı bir trajedi olarak okunabilecekken, başka bir a?ıdan insanın k?t?l?k karşısındaki se?imlerinin ve d?n?ş?m?n?n izini s?rerek varlığın yaşamı yeniden inşa edebilme g?c?ne vurgu yapıyor. “Ağa?lık bir tepede motosikletinden indi. Ne ?ok meşe vardı ve ne ?ok palamut d?k?lm?şt? yerlere. Biliyordu ki bu palamutların bir kısmı ?atlayacak, zamanla baş verecek ve yeniden doğacaktı. Hayat buydu belki de kimi zaman insan olarak, kimi zaman ağa? ya da bir kurt olarak yeniden doğmak. Homo homini lupus, dedi i?inden… İnsan insanın kurdudur. Bir taşın altından ansızın fırlayan kertenkeleyi g?r?nce ?rkt?. Sonra asıl ?rkenin o olduğunu fark etti. Belki de yuvasını bozmuştu hayvanın. Bulunduğu tepeden ormanlık b?lgenin binalarca nasıl kemirildiğini g?r?yordu. Ger?ekte insan t?m canlıların kurduydu. ‘Yakında hi? değilse belanın birinden kurtulacaksınız,’ dedi. Bir ağaca sokuldu, g?vdesine dokunduğunda hissettiği duygu şimdiye dek deneyimlemediği bir duyguydu. Toprağın altına, k?klere doğru ?ekildiğini sandı. Ne b?y?k bir huzurdu toprakla b?t?nleşmek. Yeniden doğabilmek i?in… ?lmek… ne b?y?k huzur… Motoruna y?r?rken ezdiği otların kıyısındaki salyangozu fark etti. Tam ayağının dibindeydi. Son anda fark etmese ?l?verecekti. İşte hayat bu kadar sa?ma, diye d?ş?nd?. Belki de bu kadar basit… Bir varmış, bir yokmuş!”

Смотри также о книге.