D?ş Kapanı (B?şra Tuğba Ko?); Hayy Kitap

Koşuyordu. K???c?k bedeni ne kadar hızlı koşabilirse o da o kadar hızlıydı. Birbiri ardına yere vuran ayaklarının sesi t?m benliğini kapladı. Nereye gittiğini bilmiyordu. Tek bildiği, ka?ması gerektiğiydi. Aldığı her nefeste yanan ciğerlerinden ve yerinden fırlayacak gibi atan kalbinden başka bir şey hissetmiyordu. Sendeledi, ama d?şmedi. Sert bir el, onu tuttuğu gibi bu k?busun başrol? olmaya mahk?m etti. Bazılarının hayatı soluksuz bir sınav gibidir. Gece g?nd?z dur durak bilmeden, annesizlikte, babasızlıkta, sevgisizlikte, ayrılıkta ve istenmeyen kavuşmalarda, istenmeyen buluşmalarda sınar durur insanı. Bunların nerede biteceğini bilmeden, bitip bitmeyeceğini bilmeden, g?? yeterse elif gibi dik durmaya ?alışarak verirsin sınavını. Ve sabredenler i?in ılık meltemler vardır. Yaşadığı her şeyin bir dengesi, bir nedeni vardı. Şik?yet etmek yersizdi. Bir yanda sabrın, diğer yanda ş?kr?n tartıldığı terazi gibiydi onun hayatı. "Ger?ekten biz Ey?p’? sabırlı (bir kul olarak) bulmuştuk. O, ne iyi kuldu! Daima Allah'a y?nelirdi."

Смотри также о книге.